آمد از راه، با سرافرازي ..................... ماه تزکيه، ماه خودسازي

  رمضانا تو بهترين ماهي .................... چون که ماه ضيافت اللهي

خدايا دعوتم كن                  

الهـــــــــــــــــــــــي مرا بخوان

مــــــــرا دریــــــاب 

آن چنان منتـظـــــرم در ره شوق ............. كه اگر زود بيايي ديـــــــــــــر است

آد مي بايد كه بي حا لت نباشد هيچگاه ...........گر لب خندان نباشد چشم گريان هم خوش است

ا فسوس كه تا بوي گلي بود به گلزار..........صياد نياويخت زگل ، بن قفس ما

ا ميد وصل تو نگذاشت تا د هم جان را..........و گرنه روز فراق تو ، مردن آسان است

از خدا پوشيده نبود از تو هم پنهان مباد .......كانكه ميجستم تو بودي وانكه ميخواهم تويي

ننگ مردان ، سر بي شور ، و دل بي درد است.........عشق ورزيد و در اين ره طلب درد كنيد

وصل تو داد و عده ي فردا  و لي مرا............از ذوق و عــــده، عمر به فردا نـــميرسد

من آن نيم كه دل ز مهر دوست بردارم........وگر ز كينه دشمن به جان رسد كارم

در آن قضيه كه با ما به صلح باشد دوست..........اگر جهان همه دشمن شوند چه غم دارم

كجا توانست انكار دوستي كردن...........كه آب د ديده گوا هي ميد هد به ا قرارم

به هوش بودم از اول كه دل به كسي نسپارم

شمايل تو بديدم ، نه عقل ماند و نه هوشم

خدايا تو با من بمان كه تكيه گاهم تويي

الهي..........................................................................به اميد تو مي مانم

دعام كنيد.................................................يا علي